De ti ten sede a miña alma, Señor, meu Deus - Salmo 62

Domingo 22 de Ordinario - ciclo A


NECESITÁMOSTE, SEÑOR

Necesitámoste, Señor:
para vivir unha vida plena,
para sentir alegría interior,
para superar os baleiros,
para saír do desencanto,
para amar de verdade, sen pasar factura,
temos que estar moi unidos a ti.

Necesitámoste, Señor:
porque andamos preocupados,
porque non sabemos gozar do momento presente,
porque ás veces só estamos en contacto 
coas propias necesidades,
porque o outro, a ratos, nos é indiferente,
porque temos egoísmo familiar,
porque non sabemos saír do noso embigo e
temos que deixarnos purificar por ti.

Necesitámoste, Señor:
ata que consigamos vivir máis felices,
ata que atopemos a vida en abundancia,
ata que cremos o teu reino de xustiza,
ata que compartamos as cousas fraternalmente,
ata que consigamos que nos desbasta o outro,
ata que nos limpemos de tanto egocentrismo,
ata que logremos que todos vivan ben,
temos que deixarnos invadir do teu amor.

Porque urxe que inventemos o teu reino, 
necesitámoste, Señor:
para revolucionar as relacións e crear encontros,
para que nos dignifiquemos uns a outros,
para que cada persoa atope o seu lugar no mundo,
para que haxa de todo para todos,
para que se nos encha o corazón de festa,
para que logremos tratarnos como irmáns,
para que a nosa vida énchase de harmonía,
para que esperemos a morte como o teu gran abrazo,
temos que deixarnos cambiar o corazón.


Mari Patxi Ayerra

Comentarios

Publicacións populares