30 nov. 2015

Pasamento de Neira Vilas e Chao Rego

Perdimos a Neira Vilas, o neno labrego, 
xa non podo dicir máis do que se dixo nestes días, 
hai 15 días que fun a unha charla súa en Mondariz 
e quedei abraiada da súa vitalidade, alegría e humildade, 
non o esqueceremos...



Por se non era bastante o oco que nos deixou Neira Vilas, 
ó día seguinte finou tamén Chao Rego.. 

Señor, que orfos quedamos de xente boa...




AVISO IMPORTANTE

Comunícanme, que recibiron unha solicitude de amizade co nome do noso correo detectada como perigosa, é para avisarvos de que non a aceptedes, nunca enviei solicitudes a través de Google+, tede coidado.

29 nov. 2015

Farei abrollar na casa de David un xermolo de xustiza - Xer 33, 14-16

Domingo 1 de Advento - ciclo C


PREGARIA: 
POLA ESPERANZA!

Felices os que soñan co teu Reino
 de paz e de xustiza universais,
e o constrúen fielmente a cada hora
co esforzo do pequeno, pouco a pouco!

Felices os que rezan e traballan
fiados na bondade que lles nace
do fondo máis fondo de si mesmos
onde Deus se nos dá vivo e activo!

Felices os que non sementan medos
nas vidas medorentas dos que sofren
a angustia polo pan de cada día,
a ausencia de paz serena e xusta!

Felices os que levan esperanza
na palabra, no corazón, nas mans,
e sosteñen o ánimo apoucado
dos que entregan a vida ao desespero!



Que o Señor afinque os vosos corazóns cando veña o Cristo - 1 Tes 3, 12 - 4, 2

Domingo 1 de Advento - ciclo C


Algún día 
(Esperanza no Advento)

Algún día será o noso día,
pobo meu, ti que dormes na enramada;
algún día será o noso día,
nacerá para nós cheo de alboradas.

Madrugar ha o sol das amencidas,
contentiño de ser por nós chamado
ao labor da xustiza estremecida,
ao festexo do amor, limpo, estrelado.

Xuntaranse os famentos de tenrura,
os sós, ortos, pisados e fundidos,
para todos haberá pan e lentura
nese día, pobo meu, soño cumprido.

E virá Deus no seu furgón de nubes,
cargado coa fontela onde bebemos
a forza que dá forza, a luz, o lume,
que impulsa o noso amor, que o fai inmenso.

Daquela, ai daquela!, si abriremos
as portas da ilusión aos catro ventos,
cubriremos de verdade o noso teito,
e no fogar da paz amenceremos. 



28 nov. 2015

Domingo 1 de Advento - ciclo C

DOMINGO I DE ADVENTO  -   CICLO C


Primeira Lectura         Xer 33, 14-16
LECTURA DO LIBRO DO PROFETA XEREMÍAS
Farei abrollar na casa de David un xermolo de xustiza
  
Velaquí os días -é o Señor quen fala-
nos que cumprirei a promesa
que lles fixen á casa de Israel e á casa de Xudá.
Nos días aqueles e no intre aquel
farei abrollar de David un xermolo lexítimo,
que practicará o dereito e a xustiza no país.
Nos días aqueles salvarase Xudá,
e Xerusalén descansará na seguridade,
e este lugar chamarase: "Señor, nosa xustiza!".

   Palabra do Señor                             R/ Grazas a Deus
                                                                                                                                            

SALMO RESPONSORIAL           Sal 24, 4bc-5ab. 8-9. 10 e 14
R/. (1b): A Ti, Señor, elevo a miña alma.

Amósame, Señor, os teus camiños,
ensíname os teus sendeiros,
diríxeme na túa verdade, apréndeme,
que ti es o meu Deus salvador.

O Señor é bo e recto:
por iso lles ensina o camiño aos pecadores;
El dirixe na xustiza os humildes,
e amósalles o seu camiño aos pobres.

Os camiños do Señor son todos misericordia e lealdade,
para os que gardan a súa alianza e os seus preceptos.
É grande a confianza do Señor cos que o temen,
e maniféstalles a súa alianza.


Segunda Lectura        1 Tes 3, 12 - 4, 2
LECTURA DA PRIMEIRA CARTA DO APÓSTOLO S.PAULO AOS  TESALONICENSES
Que o Señor afinque os vosos corazóns cando veña o Cristo
  
Irmáns:
Que o Señor vos faga medrar no amor duns cos outros e con todos, ata rebordar, como nos pasa a nós respecto de vós. Que El afinque os vosos corazóns nunha santidade sen falla diante de Deus, noso Pai, cando veña o noso Señor Xesús con todos os seus santos.
Polo demais, irmáns, pedímosvos con insistencia como cristiáns que, xa que aprendestes de nós como cómpre andar para contentar o Señor, que sigades así e que progresedes aínda máis.
Porque ben sabedes que instruccións vos temos dado de parte do Señor Xesús.

  Palabra do Señor                             R/ Grazas a Deus
                                                                                                                                            

ALELUIA    Sal 84, 8
Se non se canta, pódese omitir.

Aleluia, aleluia.
Amósanos, Señor, a túa misericordia,
e dános a túa salvación.
Aleluia.


Evanxeo          Lc 21, 25-28. 34-36
LECTURA DO SANTO EVANXEO SEGUNDO LUCAS
Está a chegar xa a vosa salvación
  
Naquel tempo, díxoles Xesús aos seus discípulos:
- Haberá sinais no sol, na lúa e nas estrelas; e na terra as nacións tremerán coa angustia diante do bruar do mar e das ondas; os homes morrerán cheos de medo e de desacougo, polo que virá enriba do mundo, pois mesmo os astros abalarán. Entón verán o Fillo do Home vir sobre unha nube con grande poder e gloria.
Pero cando empece a suceder todo isto, poñédevos de pé e erguede ben a cabeza, porque chega o día da vosa liberación.
Tende conta de vós mesmos; non sexa que vos atordoedes na borracheira, na libertinaxe e nas preocupacións da vida, e de súpeto caia sobre vós aquel día; porque caerá como un lazo sobre todos os que habitan a terra. Vós vixiade sempre, e pregade para que poidades escapar de todo o que está por vir, e comparecer así seguros diante do Fillo do Home.
                                                                                                                                            
   Palabra do Señor                                               R/. Loámoste, Cristo

 


UNHA IGREXA CHAMADA A SER LUZ DAS

XENTES E PORO DE DEUS

1º ADVENTO C 2015
TOMADO DE: http://remoldapalabra.blogspot.com.es/

PÓRTICO
                        Xa estamos outra vez no tempo de Advento, o que nos indica que comezamos a preparación para recibir ao Señor que chega ao corazón de cada un e cada unha de nós. Catro semanas nas que somos chamados a poñemos en camiño, a romper dunha vez por todas a inercia de pensar que a vida non é máis ca unha sucesión de minutos que se converten err horas, días e anos; catro semanas para ir crecendo por dentro e preparando en s o berce no que acoller ao neno.
Neste Ano da Misericordia, o Papa Francisco invítanos ao perdón e á solidariedade cos nosos irmáns máis pobres.
Neste primeiro domingo falaremos da Constitución - o documento - que tratou sobre a Igrexa, que se chama "Lumen gentium" - Luz das xentes - e que puxo como elemento principal da Igrexa o ser pobo en camiño; sen distincións nin xerarquías, Impulsados por esta invitación, comecemos lego a celebración de hoxe.
O PERDÓN


    Por non sentimos comunidade e desaproveitar as ocasións de celebrar xuntos a fe,
SEÑOR QUE SEXAMOS LUZ E POBO.
      Por non esforzamos en renovar os contidos e as vivencias da fe,
CRISTO, QUE SEXAMOS LUZ E POBO.
      Por deixar que a fe se converta en algo utilitarista á que recorremos cando nos interesa,
SEÑOR, QUE SEXAMOS LUZ E POBO.
REMUÍÑO
Escribe Paulo na carta aos tesalonicenses que necesitamos sentir a fortaleza do Señor no interior de cada un de nós. Unha fortaleza que reforce o noso querer ser testemuñas dunha mensaxe liberadora no medio dun mundo cheo de escravitude, ansia de poder e de dominio dos demais, especialmente dos máis pequenos e necesitados. Paulo faille estas reflexións a aqueles cristiáns da primeira hora para que a súa vida estivera asentada non sobre comportamentos externos, senón sobre o fundamento, a raíz, o cimento da fe: Xesucristo. Con, por Ele nel, como dicimos ao remate da pregaria eucarística, nós imos facendo da nosa vida compromiso e ofrenda de fidelidade á súa persoa e á súa mensaxe; un compromiso que debe ser experiencia de crecemento interior que nos leve a sentírmonos non coma illas abandonadas no medio dun océano, senón como grans de area que coa achega de todos conseguen ir facendo verdadeiras montañas asentadas na solidariedade, na alegría compartida e na esperanza vivida e ofrecida aos demais.

 Esa mesma fortaleza á que se refería Paulo, pasados moitos anos, foi tamén a que nos invitaba a construír o Concilio Vaticano TI hai cincuenta anos, poñendo ao noso dispor o documento que nos fala de que todos, non só o Papa, os bispos, os curas ou as monxas e os frades, somos e formamos a Igrexa, E que esta non podería ser verdadeiro testemuño de Xesús e da súa mensaxe no medio do mundo se non se considerase pobo. Pero non un pobo calquera, senón un pobo en camiño, no que vai atopando a outras persoas polas que se preocupa, ás que atende e alenta, e tamén das que aprende e coas que vai colaborando en facer do mundo a casa de todos. E para poñemos nesta xeira, o Concilio aprobou un documento que se chama "Luz das xentes" - Lumen gentium -, querendo referirse con esta expresión á tarefa que nos incumbe a cantos nos chamamos e sentimos cristiáns hoxe en día. A Igrexa, se quere ser fiel a Xesús, non pode enredarse en ritos ou dogmas que ninguén entende e que están moi lonxe do que son as verdadeiras preocupacións das persoas no momento actual. Por iso fai un chamada invitando a todos a ser luz para as xentes; luz alí onde nos atopemos; luz cando traballamos, luz cando imos creando familias, luz cando queremos dedicar parte do noso tempo libre a unha causa solidaria, luz coas nosas actitudes e formas de actuar. Só se somos luz, dísenos, como Paulo tamén He dicía a os membros das primeiras comunidades, estaremos respondendo ao envío que nos apóstolos nos fai Xesús tamén a nós: ide e anunciade.

E este anuncio ternos que facelo cada un desde a tarefa que desenvolvamos na sociedade, sen que ninguén se crea nin se pense ou sinta máis importante ou superior aos demais. De aí que a L. G. insiste en que ao ser Pobo de Deus, a conciencia de ser Igrexa e de participar nela correspóndenos a todos; cadaquén desde a súa responsabilidade: o papa como papa, os bispos como bispos, os curas como curas, as relixiosas/os como relixiosas/os e os segrares como segrares. E todos no medio do mundo, entre ecos demais, sen que ninguén se considere ou se crea nin máis importante nin mellor. E isto, que parece estar claro nos papeis, moitas veces non ten sido así, polo que é moi importante volver a ler a L. G. e recordamos a todos cal é o noso traballo coma Igrexa, un traballo que non exclúe, senón que, aceptando a pluralidade duns e doutros, busca o mesmo camiño: facer da Igrexa sacramento -presenza viva de encontro con Xesús- universal de salvación. Xesús, que vén e que o tempo de Advento nos axuda a preparamos para recibilo, El mesmo, estanos chamando a participar nesta Igrexa pobo de Deus

Evanxeo que acabamos de escoitar quere ser a chamada que nos corresponde a cantos formamos parte da Igrexa a non deixarnos levar pola rutina, o sometemento ou a minoría de idade eclesial, senón que nos urxe a vivir a nosa pertenza á Igrexa de xeito liberador e gozoso; non deixando que o medo e a intolerancia aniñen nela. Deste xeito entenderemos cando Lucas di que está a chegar, que xa está a nosa porta a verdadeira liberación: Xesús de Nazaret. Nel, como nos di tamén o concilio está o gran misterio de amor que somos invitados a construír desde o noso ser Igrexa.
ORACIÓN DA COMUNIDADE
Ao comezar este tempo de Advento, no que nos preparamos para acoller ao teu Fillo nos nosos
corazóns
, compartimos a oración sentíndonos membros desa Igrexa á que lle pides que sexa luz no medio das xentes,e dicimos xuntos:
QUE SEXAMOS LUZ SOLIDARIA PARA OS IRMÁNS

Para que a Igrexa, Pobo de Deus do século XXI, se esforce por ter a súa porta sempre aberta para que entren nela os excluídos da sociedade, que os vai deixando nas beiras cando xa non lle serven, e responda así á chamada que Deus nos fai a través do Concilio Vaticano II, de ser sempre luz que abra camiños de encontro, axuda e colaboración, OREMOS.
QUE SEXAMOS LUZ SOLIDARIA PARAOS IRMÁNS
Para que nas nosas parroquias non nos deixemos levar da rutina, os costumes e as tradicións, e nos esforcemos por formamos e renovar os nosos coñecementos sobre canto nos supón e esixa ser cristiáns no mundo de hoxe; sen deixarnos levar das modas nin apartamos da invitación de Xesús de ser luz para os veciños, OREMOS.     
QUE SEXAMOS LUZ SOLIDARIA PARA OS IRMÁNS
Para que nós, tomando en serio que ternos que renovamos para dar testemuño da fe que recibimos no bautismo, aproveitemos todas as oportunidades para coñecer máis e mellor que é ser e vivir como cristiáns, evitando falar de memoria e sen coñecemento da mensaxe de Xesús, e así este tempo de Advento nos descubra a necesidade de formamos e poder ser luz para os enfermos, solidariedade cos parados, apoio e loita cos desafiuzados e pan para quen necesita alimento, OREMOS.
QUE SEXAMOS LUZ SOLIDARIA PARA OS IRMÁNS

Señor, ao comezar o Advento queremos tamén nós poñemos en camiño de renovación e cambio para que deixemos atrás o conformismo e nos esforcemos porque a esperanza gañe a carreira fronte ao derrotismo. P.XN.S. Amén.
PARA A REFLEXIÓN
Non creo nin espero:
                        No Meu Deus, senón no Noso Deus.
                        Nas fachendas nin nos escaparates, senón nos corazóns que aman de verdade.
                        Nos xestos triunfalistas, senón nos actos de servizo.
                        Nos profetas de desventuras, senón nos da esperanza.
                        Nas ameazas dos fundamentalistas, senón no esforzo dos educadores.
                        Na fin do mundo, senón na fin deste mundo inxusto e corrupto.
                        No calquera tempo pasado foi mellor, senón que foi distinto, e tamén mellorable.
                        No traballo individualista, senón na cooperación do equipo.
                        Nos movementos de divisións que separan, 
                                 senón na comuñón que une e busca o ben común.
                       Na espiritualidade de consumo, medo e imposición; 
                                  senón na de porta aberta que invita a pasar.
                    Nas palabras de políticos, banqueiros ou os chamados 
                                  representantes do sagrado, senón nas de Xesucristo
                                  que pasou facendo o ben e nos invitou a facer o mesmo.

(Sobre unha idea do caderno de Cáritas, Advento e Nadal)


                         
CANTOS

ENTRADA: 
OFERTORIO: 
LECTURAS: 
COMUÑÓN
           

POWER POINTS