13 abr. 2014

Bendito o que vén no nome do Señor - Mt 1,1-11

Domingo de Ramos - ciclo A


ES TI, SEÑOR, QUE ENTRAS

A lombos dun asno, humildemente
e sen máis pretensión que cumprir
a vontade daquel que che sostén.
Para celebrar a túa paixón, morte e resurrección
e, sufrir, chorar e morrer
para que non o fagamos por sempre nós.

ES TI, SEÑOR, QUE ENTRAS

Rodeado de música e de salmos
con palmas nas mans, aclamacións e aclamacións
porque, as túas horas tristes, aínda que sexan grandes
hoxe son anunciadas e publicadas desta maneira:
Servo, entre os servos.
Pobre, entre os máis pobres.
Obediente, ata a morte.
Dócil, no camiño cara ao madeiro.
Forte, ante a debilidade dos que che rodean.

ES TI, SEÑOR, QUE ENTRAS

Saes ao escenario de Xerusalén.
A cidade que hoxe te aclama
e, a urbe, que mañá che dará as costas.
A cidade que hoxe che bendí
e, o bulicio que mañá gritará: crucifícao!
Avanzas por esa cidade, Xerusalén,
que son as rúas polas que nós camiñamos:
encrucilladas de falsidades e de enganos,
de verdades a medias que son grandes mentiras,
de amizades e de traizóns,
de fidelidades e de desercións,
de amigos que se compran e se venden.

ES TI, SEÑOR, QUE ENTRAS

Porque sabes que, para gañar,
hai que saber perder.
Porque coa túa entrada triunfal en Xerusalén
convídasnos a deixarnos enterrar
para que nun amencer espertemos á eternidade.
Porque, ao ascender polas nosas rúas
móstrasnos que, na cruz que che espera,
atópase multitude de respostas
ante tantos interrogantes do home.

Javier Leoz.
Sacerdote Diocesano de Pamplona

No hay comentarios:

Publicar un comentario