15 ago. 2015

Domingo 20 - Tpo. Ordinario B

20º DOMINGO DO TEMPO ORDINARIO  -  CICLO B


Primeira Lectura      Prov 9, 1-6
LECTURA DO LIBRO DOS PROVERBIOS
Comede do meu pan e bebede do viño que mesturei para vós
  
            A Sabedoría construíu a súa casa,
tallou as súas sete columnas;
sacrificou as súas vítimas, mesturou o seu viño
e preparou a súa mesa.
            Despachou as súas criadas a anunciar o convite
polos altos da cidade:
"Quen sexa inxenuo, que se achegue a min".
            E aos faltos de siso díxolles:
"Vinde, comede do meu pan
e bebede do viño que mesturei,
deixade a vosa inxenuidade e viviredes,
camiñade pola vía da intelixencia".
           
 Palabra do Señor                                         R/. Grazas a Deus


SALMO RESPONSORIAL    Sal 33, 2-3. 10-11. 12-13. 14-15
R/.  (9a):  Probade e vede o bo que é o Señor.

Bendigo o Señor en todo instante,
teño sempre na boca a súa loanza.
Eu gloríome no Señor:
que escoiten os humildes e se alegren.

Temede ao Señor os seus santos,
pois nada lles falta aos que o temen.
Os ricos empobrecen e pasan fame,
pero aos que buscan o Señor ningún ben lles faltará.
Vinde, fillos, escoitade:
ensinareivos o temor do Señor.
Quen é o que desexa vivir,
o que arela días de prosperidade?

Garda a túa lingua do mal,
os teus labios de falas enganosas.
Arrédate do mal e fai o ben,
busca a paz, corre tras ela.


Segunda Lectura     Ef 5, 15-20
LECTURA DA CARTA DO APÓSTOLO SAN PAULO AOS EFESIOS
Comprendede cal é a vontade do Señor
  
            Irmáns:
            Mirade con tino como camiñades: non coma atolados senón coma sensatos, aproveitando ben este tempo, que corren días malos.
            Por iso, non sexades irreflexivos; ao contrario, tratade de comprender cal é a vontade do Señor.
            Non vos emborrachedes con viño, que leva á libertinaxe; en vez diso enchédevos de Espírito, falando entre vós con salmos, himnos e cánticos espirituais, cantando e salmodiando con toda a alma para o Señor e dándolle grazas decote a Deus Pai, por todo, no nome do noso Señor Xesús Cristo.
                                   
Palabra do Señor                                         R/. Grazas a Deus


ALELUIA    Xn 6, 56
Se non se canta, pódese omitir.

Aleluia, Aleluia.
Quen come a miña carne e bebe o meu sangue,
permanece en min e eu nel, di o Señor.
Aleluia.


Evanxeo     Xn 6, 51-58
LECTURA DO SANTO EVANXEO SEGUNDO XOÁN
A miña carne é verdadeira comida e o meu sangue é verdadeira bebida
  

            Naquel tempo, díxolle Xesús á xente:
            - Eu son o pan vivo que baixou do ceo: se alguén come deste pan, vivirá para sempre; e o pan que eu darei, é a miña carne, para a vida do mundo.
            Discutían entón entre eles os xudeus:
            ‑ Como pode este darnos a comer a súa carne?
            Díxolles entón Xesús:
            ‑ Con toda verdade volo aseguro: se non comedes a carne do Fillo do Home e non bebedes o seu sangue, non teredes vida en vós. Quen come a miña carne e bebe o meu sangue, ten vida eterna e eu resucitareino no derradeiro día. Pois a miña carne é verdadeira comida e o meu sangue é verdadeira bebida. Quen come a miña carne e bebe o meu sangue, permanece en min e eu nel.      
            Do mesmo xeito que o Pai que me mandou vive e eu vivo polo Pai, así tamén quen me coma vivirá por min. Este é o pan que baixou do ceo; non semellante ao que comeron os pais, que mesmo así morreron: quen come este pan, vivirá para sempre.

 Palabra do Señor                                         R/. Loámoste, Cristo



a sabedoría de quen fai da súa vida unha oferta de gratuidade convértese en pedagoxía de acollida e servizo – Domingo 20º TOB 2015
Evangelio 19 de agosto 2012 color

RECENDOS DE SONS AGRADECIDOS
 ENTRADA:  
LECTURAS:  
OFERTORIO: 
COMUÑÓN:

OLLOS ABERTOS
A sabedoría e a experiencia da vida sempre van xuntas nos textos da palabra de Deus. Conforman unha unión que pon de manifesto que canto somos capaces de ir aprendendo ao longo da vida vai facendo de nós persoas cheas de experiencia, sentido e perspectiva.Todo o contrario de quen quere as cousas agora e xa, para o momento. E do mesmo xeito que non se pode facer unha comida sen contar con tempo, tampouco se pode pretender saber, coñecer, mesmo impoñer o xeito de ver e entender as cousas, a vida, simplemente por sermos novos, máis estudados ou dominadores das novas tecnoloxías. A sabedoría, a real, a verdadeiramente humana, é outra cousa. Non se estuda, apréndese a medida que se vai vivindo. A isto é ao que nos invita hoxe que dediquemos un tempo de reflexión a palabra de Deus, para logo ver de aplicala á vida. Seremos capaces de comezar o camiño da sabedoría tomando en serio esta invitación?

CORAZÓN MISERICORDIOSO
û  Por ter desprezado o traballo e esforzo dos nosos maiores, SEÑOR, APRÉNDENOS A SER SABIOS EN HUMANIDADE.
û  Porque non acabamos de deixar atrás actitudes de superioridade que pensan que o saben todo e nunca escoitan aos demais, CRISTO, APRÉNDENOS A SER SABIOS EN HUMANIDADE.
û  Polas veces nas que renunciamos a escoitar e aprender da experiencia de quen fai as cousas con tempo e non con présa, SEÑOR, APRÉNDENOS A SER SABIOS EN HUMANIDADE.

PALABRA ACOLLIDA E PÉS NO CHAN
·        Como diciamos no comezo da celebración, a sabedoría é unha realidade, unha experiencia moito máis profunda que a de ter coñecementos. Por moito que un saiba como se fai unha raíz cadrada, cal é o monte máis alto do mundo ou como se manexa o móbil de última xeración que ten saído ao mercado, iso non supón que sexa sabio ao xeito no que nos invitan os textos da Biblia. A sabedoría non é froito da aprendizaxe intelectual, senón da aprendizaxe humana. Sabia é a persoa que sabe empatizar con quen se ve necesitado; quen ten tempo de calidade para escoitar a quen o necesita; quen camiña na praxe da cordialidade, que sabe poñer sempre o corazón ao dispor de quen o necesite. Vén sendo algo parecido ao que Bieito XVI chamaba na súa encíclica Caritas in veritate “vivir e desenvolver a existencia desde a lóxica do don”, e non na da imposición nin da exhibición da adquisición de coñecementos teóricos e intelectuais. A sabedoría da que Deus nos fala e á que nos invita está na vida, no trato duns cos outros. É desde esta sabedoría desde a que se pode construír a casa na que Deus se fai presente á mesa do pan compartido.


·        Na sabedoría da que vimos falando, Deus invítanos a mirar con tino como van sendo os pasos que imos dando día a día. Se son pasos que deixan pegada de fraternidade, ou máis ben son pasos que non deixan rastro porque, inda que aparentemente se mostren como seguros, enriquecidos e superiores, son incapaces de deixar a pegada que vai e fala ao corazón de cada un dos que os queren seguir. Por iso, con Paulo, tamén nós podemos dicir que non andemos de xeito atolado –facendo cousas sen pensar e sen dedicarlle o tempo necesario para que saian ben-. O siso –a sensatez en español- é o que nos vai dando perspectiva das cousas e profundidade á hora de facelas ben. O tempo aproveitado convértese en tempo de calidade, tempo de sabedoría, tempo que paga a pena compartir e desenvolver. Non sexamos, como ben dicía Paulo, irreflexivos, para logo non ter que arrepentirmos do dano feito e da dor e tristura que puxemos no corazón de quen recibiu o o froito da nosa irreflexión. Deixemos logo que nos encha a forza do Espírito, que nos abre sempre horizontes de esperanza e de futuro por construír, deixando atrás a nostalxia de quen non sabe mirar cara adiante para escribir a sabia historia de quen fai que os rostros das persoas sexan sempre recoñecibles e con nome, desterrando o anonimato invisible do noso xeito de facer as cousas.



·        E será sempre o pan morno da oración compartida e da acción de grazas –Eucaristía– celebrada o que vai alimentando non os estómagos que nunca se dan cheos, senón os corazóns que queren, as mans que acollen e os pés que son capaces de facer compañía a quen sente que o que lle rodea nin o recoñece como dignidade nin é capaz de mirarlle aos ollos sen sentir a mala conciencia de telo reducido a un frío número nas noticias dos telexornais. O pan que ofrece e do que nos fala Xesús é un pan sempre quente que só El nos pode dar, e que cada domingo nós acollemos e levamos con nós para que, ao atoparnos cos que non estiveron, poidamos compartilo coa nosa solidariedade e a nosa disposición a poñer presenza alentadora onde non hai máis que laio e ausencia. Se queremos vivir para sempre, xa sabemos que o camiño pasa por facer do pan que aquí compartimos e recibimos un pan de encontro e fraternidade. Como quixo e fixo Xesús.

FRATERNIDADE ORANTE
Desde a sabedoría da experiencia á que sempre nos invita a Palabra de Deus, compartimos a oración dicindo xuntos:
QUE RECOÑEZAMOS O TEU ROSTRO NA EXPERIENCIA DOS IRMÁNS
¨     Pola Igrexa, para que sexa sempre comunidade que, bebendo da experiencia dos seus membros, abra camiños novos de renovación evanxélica, OREMOS.
QUE RECOÑEZAMOS O TEU ROSTRO NA EXPERIENCIA DOS IRMÁNS
¨     Para que as nosas parroquias non perdan nunca a súa identidade e camiñen por vieiros de servizo, colaboración e axuda entre os que as conformamos, OREMOS.
QUE RECOÑEZAMOS O TEU ROSTRO NA EXPERIENCIA DOS IRMÁNS
¨     Para que nós aprendamos a vivir no medio do mundo non con complexo de vergoña e medo por ser cristiáns, senón desde a esperanza e a colaboración nos proxectos que defendan á persoa e fagan do mundo a casa común, OREMOS.
QUE RECOÑEZAMOS O TEU ROSTRO NA EXPERIENCIA DOS IRMÁNS
Grazas, Señor, por invitarnos a poñer por riba do altar a nosa vida desde a oración compartida. PXNS. Amén.

OÍDOS ATENTOS
Celebramos a vida na Eucaristía, que é a obrigación principal da comunidade eclesial. Ao partir o pan, recordamos o amor e a fidelidade de Xesús –amor e fidelidade que o levaron á morte- e a confirmación da súa misión co pobre a través da resurrección. A fracción do pan é, ao mesmo tempo, o punto de partida e meta da comunidade cristiá. Nela exprésase a comuñón profunda coa dor humana, provocada en moitas ocasións pola falta de pan, e recoñécese na alegría ao Resucitado que dá a vida e suscita a esperanza do pobo convocado polos seus xestos e pola súa palabra.

POWER POINTS

No hay comentarios:

Publicar un comentario