4 ene. 2014

Epifanía do Señor

Epifanía do Señor


PRIMEIRA Is 60, 1-6
A gloria do Señor resplandeceu sobre ti
PROCLAMACIÓN DA PALABRA RECOLLIDA NA PROFECÍA DE ISAÍAS

Levantate, brilla, que a túa luz xa chegou;
si, a gloria do Señor resplandece sobre ti.
Pois, olla, a escuridade encobre a terra
e a negrura os pobos,
pero sobre ti resplandece o Señor
e a súa gloria faise ver sobre ti.

Certo que os pobos camiñarán coa túa luz
e os reis co resplandor do teu alborexar.
Levanta os teus ollos arredor,
todos estes xuntáronse, viñeron a ti.
Os teus fillos veñen de lonxe
e as túas fillas son traídas no colo.

Entón, cando o vexas,
estarás radiante
e o teu corazón latexará e ensanchará,
pois as riquezas do mar traeránchese a ti
e os bens dos pobos virán para ti.

Estarás cuberta dunha chea de camelos,
de dromedarios novos de Madián e de Efah.
Todos eles virán de Sabá.
Virán cargados de ouro e incenso,
e proclamarán lediciosos a louvanza do Señor.


SALMO RESP. Sal 71, 2. 7-8. 10-11. 12-13
R/ (cf 11): Adorarante, Señor, tódolos reis da terra

Que rexa ó teu pobo rectamente
e ós teus pobres con equidade.

Florecerá a xustiza nos seus días,
unha prosperidade duradeira como a lúa.
Dominará de mar a mar,
desde o gran río ata o cabo da terra.

Traeranlle dons os reis de Tárxix e das illas,
os reis de Saba e de Sebá pagaranlle tributo.
Postraranse ante el tódolos reis da terra,
servirano tódalas nacións.

El librará ó pobre que suplica,
ó aflixido que está sen axuda.
Terá piedade dos febles e indixentes,
salvará a vida dos pobres;


SEGUNDA Ef 3, 2-3a. 5-6
Xa se nos revelou que os pobos son coherdeiros da promesa
PROCLAMACIÓN DA PALABRA RECOLLIDA NA CARTA DE SAN PAULO
APÓSTOLO ÓS EFESIOS

Irmáns e irmás:
Coido que oístes falar da encomenda que a gracia de Deus me fixo en favor voso: xa
que por medio dunha revelación se me deu a coñece-lo misterio, que noutras xeracións
non se lle dera a coñecer á humanidade como agora llelo manifesta o Espírito ós seus
santos apóstolos e profetas: que os xentís son parceiros, membros do mesmo corpo e
copartícipes da promesa en Cristo Xesús polo Evanxeo


ALELUIA Mt 2, 2:

Vímo-la súa estrela en oriente,
e viñemos para adora-lo Señor


EVANXEO Mt 2, 1-12
Viñemos de oriente adora-lo rei
PROCLAMACIÓN DO SANTO EVANXEO SEGUNDO MATEO

Xesús naceu en Belén de Xudea, en tempos do rei Herodes. E nisto uns magos de
Oriente chegaron a Xerusalén preguntando:

-¿Onde está o Rei dos xudeus que acaba de nacer? Porque vimos saí-la súa estrela alá
no Oriente, e vimos para lle rendermos homenaxe.

Oíndo isto, o rei Herodes alporizouse, e con el toda Xerusalén. Convocou a tódolos
sacerdotes e letrados do pobo, para lles preguntar onde tiña que nace-lo Mesías. Eles
responderon:

-En Belén de Xudea, que así o deixou escrito o profeta:
E ti Belén, terra de Xudea,
de ningún xeito e-la máis pequena,
entre as vilas de Xudea,
que de ti ha saí-lo guía
que será o pastor do meu pobo Israel.

Entón Herodes, ás agachadas, chamou ós magos, para se informar ben de cando lles
aparecera a estrela. Logo mandounos a Belén, dicíndolles:

-Ide e informádevos ben do que hai dese neno; e unha vez que o atopedes, avisádeme,
para ir eu tamén a lle render homenaxe.

Eles, despois de oíren ó rei, puxéronse en camiño. E, velaí, a estrela que viran saír no
Oriente foinos guiando ata se deter enriba de onde estaba o neno. Grande alegría
sentiron ó veren saír de novo a estrela.

E cando entraron na casa atoparon o neno con María, súa nai. Postráronse e
rendéronlle homenaxe; logo, abrindo os seus tesouros, ofrecéronlle coma regalo ouro,
incenso e mirra. Logo, avisados en soños de que non volvesen por onda Herodes,

saíron para a súa terra por outro camiño. 



Sen Ti non somos nós......
e sen ti, tampouco



PÓRTICO
Paz e ben. Hoxe é un día máxico e de maxia. Máxico porque Deus sen os mostra a tod@s, sen reparar na nosa condición social, na cor da nosa pel, no xénero ou en calquera outra cousa. Deus móstrasenos como brazo sempre aberto para acoller sen exclusións e para darnos tódalas apertas posibles. Acaso isto non é máxico para ilusionarnos e ilusionar?. Pero tamén é día de verdadeira maxia, a maxia onde a ilusión, a sorpresa e a capacidade de sorprendernos non ten límites, tanto para os pequenos como para os grandes. Con esta invitación a non perder nunca a maxia da ilusión, comecemos a nosa celebración de hoxe.


PERDÓN
Señor, inda que Ti nos invitas á maxia da ilusión, nós confundimos o camiño e andamos no pesimismo, por iso che dicimos, SEÑOR, QUE NOS ABRAMOS Á MAXIA DO TEU AMOR.
Señor, Ti non cansas nunca de dicirnos que só quen ten capacidade de sorprenderse seguirá fiel no teu vieiro, por iso che pedimos, CRISTO, QUE NOS ABRAMOS Á MAXIA DO TEU AMOR.
Señor, polas veces nas que nos fallan as formas e non somos capaces de acoller a maxia da túa mensaxe, SEÑOR, QUE NOS ABRAMOS Á MAXIA DO TEU AMOR.


REMUÍÑO
SOBRE TI RESPLANDECE O SEÑOR: Neste día da Epifanía –manifestación–, Deus móstrasenos de tod@s e para tod@s, sen poñer nin barreiras nin fronteiras que separen. A pesares de que o temos escoitado, e mesmo dito moitas veces, Deus, si, o que nace neno e se vai revelando en Xesús, non é o que pon dificultades, atrancos, leis… que lle van facendo a vida máis difícil aos que son de fóra, teñen menos ou non gozan de recoñecemento social. Non, non é Deus quen iso fai, senón nós. Nós que nos tomamos as cousas tan en serio que cando vimos á misa cústanos recoñecer que pedir perdón é deixar atrás e non gardar nada no cofre do rancor; nós que para non sentir vergoña non somos capaces de abrir as mans no Nosopai e dicirlle que nos pomos nas súas mans; nós, que cando damos a paz cústanos entender que debemos mirarnos aos ollos e dicir convencidos: "e contigo tamén"; nós que ás veces sentimos vergoña de cantar, esquecendo que o canto tamén é oración. Pois a pesares de que todas estas cousas as facemos sen acabar de tomar en serio a fe que profesamos, seguimos sendo queridos por El. E sobre cada un e cada unha de nós, cada día e en cada momento, a luz do Señor resplandece e acompaña.

TRANSMISORES DUN MISTERIO DE AMOR TOTAL: Unha luz que nos converte en testemuñas e transmisores do verdadeiro amor. Non o amor que se desgasta co paso do tempo; non o amor físico que esmorece cando se acaba a química; non o amor irreal de mundos ficticios e ilusións irrealizables, senón o amor do paso a paso e do día a día; o amor de man con man e camiño compartido, o amor capaz de ergue-la cabeza e mirar aos ollos sen sentir nin vergoña, nin a culpabilidade de quen ten sido collido nun renuncio. Non, o amor que hoxe queremos celebrar coa festa dos Reis, é o amor total e auténtico, pobre nos seus logros pero rico, moi rico no esforzo e na unión de ir avanzando para facerlle a vida máis doada e feliz aos que están ao noso lado e aos que virán despois ca nós. Que mellor agasallo ca este legado!. Que maior ilusión que deixarnos enchoupar deste amor, gratuíto e desprendido, e compartilo con cantos se senten, coma nós, ilusionados neste día no que a maxia do Deus salvador se quere estender a tod@s e sen excepcións?.

CAPACIDADE DE AGASALLAR: O seu é o mellor e maior dos agasallos. Un agasallo que non ten prezo nin tampouco se vende en ningún centro comercial, senón que é o agasallo inmaterial da súa presenza e da súa pegada ao noso carón, que nos urxe a ila facendo presente na acción e labor dos seus seguidores, nós, cada día a través do noso traballo e da nosa capacidade de superar dificultades e atrancos. Este agasallo que fai que nunca nos sintamos solos, lévanos tamén a nós a agasallar con el a cantos nos abren a súa man, nos piden a nosa compaña ou agradecen a nosa visita. Porque Deus xa está aquí, poñámonos en marcha para ensinarlle que o amor e o esforzo por facer as cousas ben é o mellor dos agasallos cos que El nos agarima cada día. Con un Deus así, como imos perde-la ilusión e deixar de crer nos Reis?


ORACIÓN DA COMUNIDADE

Neste día no que a maxia do amor de Deus se abre como manto que acolle todo, presentámoslle a nosa oración a Aquel que volve saír ao noso encontro para dicirnos que nos quere. Respondamos xunt@s:
QUE A ILUSIÓN DOS REIS NON SEXA SÓ PARA OS NEN@S

Para que na Igrexa saibamos acoller canta iniciativa leve a xerar ilusión, crear proxectos solidarios e esforzo por defender a dignidade humana, Oremos.
QUE A ILUSIÓN DOS REIS NON SEXA SÓ PARA OS NEN@S
Para que desde as nosas comunidades, neste día no que se renovan as ilusións e se nos invita a vivir a fe sen complexos, nos comprometamos a levar sorrisos a aquelas familias ás que a tristura e as dificultades lle impiden poder encarar o futuro con esperanza, Oremos.
QUE A ILUSIÓN DOS REIS NON SEXA SÓ PARA OS NEN@S
Por tod@s nós, para que non nos deixemos levar do pesimismo e o derrotismo, que impiden a tantas persoas encarar o mañá coa esperanza de que só unindo brazos e corazóns poderemos superar dificultades, Oremos.
QUE A ILUSIÓN DOS REIS NON SEXA SÓ PARA OS NEN@S
Señor, que a ilusión que os Reis van deixando na porta do noso corazón sirva para xerar correntes de renovación, esperanza e proxectos de futuro nas nosas vidas, nas nosas parroquias e nas nosas familias. P.X.N.S.Amén.



PARA A REFLEXIÓN
Unha vez, un home dixo polo baixo: "Deus, dime algo". E unha árbore cantou. Pero o home non escoitaba. Logo, o home falou máis alto pedindo: "Deus, fálame". E o vento asubiou ao seu redor. Pero o home non oía. O home mirou ao seu redor e gritou: "Deus, déixame que te vexa!". E unha estrela prendeu con forza no ceo. Pero o home non miraba. Entón, o home gritou; "Deus, móstrame un milagre!". E nese momento naceu un neno. Pero o home non o soubo.
    Logo o home, xa desesperado, pediu a berros: "Tócame, Deus; faime saber que estás aquí!". Ao dicir isto, Deus baixou e tocoulle. Pero o home, sen darse conta, espantou a bolboreta que voaba ao seu redor e seguiu a camiñar".


CANTOS

PANXOLIÑAS

POWER POINTS
Epifania - ciclo A
Epifania A - Bene Pagola

No hay comentarios:

Publicar un comentario