10 abr. 2016

Nós somos testemuñas destas palabras e tamén o Espírito Santo - Feit 5, 27b-32. 40b-41

Domingo 3 de Pascua - ciclo C


DESDE QUE TI TE FUCHES

Desde que Ti te fuches  non temos pescado nada.
 Levamos vinte séculos botando inutilmente
 as redes da vida,  e entre as súas mallas
 só pescamos o baleiro.
 Imos queimando horas  e a alma segue seca.
 Volvémonos estériles o mesmo que unha terra
 cuberta de cemento.
 Estaremos xa mortos?
 Desde fai cantos anos non nos rimos?
 Quen recorda a última vez que amamos?

E unha tarde Ti volves e disnos:
« Bota a rede á túa dereita, atrévete de novo a confiar,
abre a túa alma, saca do vello cofre
as novas ilusións, dálle corda ao corazón,
érguete e camiña».
E facémolo só por darche gusto.
e, de súpeto, as nosas redes desbordan alegría,
resucítanos o gozo e é tanto o peso de amor
que recollemos, que a rede rómpesenos
cargada de cento cincuenta esperanzas.

Ah, Ti, fecundador de almas: achégate á nosa beira,
camiña sobre a auga da nosa indiferenza,
devólvenos, Señor, á túa alegría


 José Luís Martín Descalzo







No hay comentarios:

Publicar un comentario