19 abr. 2012

Misas do ciclo B - domingo 3 de Pascua


3º Domingo de Pascua


Primeira Lectura      Feit 3, 13-15. 17-19
LECTURA DO LIBRO DOS FEITOS DOS APÓSTOLOS
Matastes o autor da vida, a quen Deus resucitou de entre os mortos

                Naqueles días, díxolle Pedro ao pobo:
                O Deus de Abrahán, de Isaac e de Xacob, o Deus de nosos pais, glorificou ao seu servo Xesús, a quen vós entregastes e negastes diante de Pilato, cando este estaba decidido a deixalo en liberdade.
                Pero vós rexeitastes o Santo e o Xusto; pedistes que indultasen a un asasino, mentres que matastes o dono da vida, a quen Deus resucitou de entre os mortos; disto nós somos testemuñas.
                Xa sei, irmáns, que obrastes por ignorancia, como tamén as vosas autoridades; pero Deus cumpriu así o que anunciara por boca dos profetas: que o seu Cristo padecería. Arrepentídevos, logo, e convertédevos, para que se borren os vosos pecados.

                               Palabra do Señor                                                R/. Grazas a Deus

SALMO RESPONSORIAL      Sal 4, 2. 4. 7. 9
R/. (7a): Fai brillar sobre nós, Señor, a luz do teu rostro.
Ou: Aleluia.

Cando te invoco, respóndeme,
meu Deus, meu defensor;
na estreiteza ti déchesme fartura;
apiádate de min e escoita a miña oración.

Recoñecede que o Señor enalteceu o seu amigo,
que o Señor me responde cando o chamo.

Moitos din: "Quen nos amosará a felicidade,
se fuxiu de nós, Señor, a luz do teu rostro?"

Déitome en paz e logo adormezo,
porque só ti, Señor, me dás seguridade.


Segunda Lectura     1 Xn 2, 1-5a
LECTURA DA PRIMEIRA CARTA DO APÓSTOLO SAN XOÁN
El é propiciación polos nosos pecados e polos de todo o mundo

                Meus filliños, escríbovos estas cousas para que non pequedes; pero, se algún peca, temos quen nos defenda diante do Pai: Xesús Cristo, o xusto. El é quen expía os nosos pecados; e non só os nosos, senón tamén os de todo o mundo.
                Sabemos que o coñecemos de verdade polo feito de que cumprimos cos seus mandamentos. O que di: "Eu coñézoo" pero non cumpre cos seus mandamentos, é un mentireiro e non ten en si a verdade revelada.
                Quen garda a súa Palabra, nel o amor de Deus chega de verdade ao máximo.

                               Palabra do Señor                                                R/. Grazas a Deus

ALELUIA     Cf. Lc 24, 32
Se non se canta, pódese omitir.

Aleluia, aleluia.
Señor Xesús, descúbrenos o sentido das Escrituras;
fai arder o noso corazón mentres nos falas.
Aleluia.


Evanxeo     Lc 24, 35-48
LECTURA DO SANTO EVANXEO SEGUNDO LUCAS
Tal está escrito, que Cristo ha padecer e resucitar de entre os mortos ao terceiro día

            Naquel tempo, os discípulos de Xesús que volveron de Emaús contaron o que lles pasara polo camiño, e como o recoñeceran no partir o pan.
                Estando eles comentando estas cousas, presentóuselles Xesús no medio e díxolles:
                ‑ A paz sexa convosco!
                Sobresaltados e cheos de medo, coidaban contemplar un espírito. Pero el díxolles:
                ‑ Por que estades asustados, e a que veñen esas dúbidas? Mirade para as miñas mans e para os meus pés: sonvos eu. Palpade aquí e decatádevos de que un espírito non ten carne nin ósos, como vedes que teño eu.
                E dicindo isto, mostroulles as mans e mais os pés. Pero eles, tolos de contento e sen saíren do seu asombro, non acababan de crer. Xesús preguntoulles:
                ‑ Tedes por aí algo que comer?
                Déronlle un anaco de peixe asado. El colleuno e comeuno diante deles. Logo díxolles:
                ‑ A isto referíame eu cando, estando aínda convosco, vos dicía que conviña que se cumprise todo o que está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e mais nos Salmos acerca de min.
                E abriu os seus entendementos para que comprendesen as Escrituras. E engadiu:         
                ‑ Así está escrito: o Mesías padecerá e resucitará de entre os mortos no terceiro día, e predicarase no seu nome a conversión e mais o perdón dos pecados a todos os pobos, empezando por Xerusalén. Vós seredes testemuñas de todo isto.

                               Palabra do Señor                                                R/. Grazas a Deus



TESTEMUÑAS DA ESPERANZA
TOMADO DE : remoldapalabra.blogspot.com
PÓRTICO
Lémbrasenos nos textos que hoxe imos proclamar que a fe que compartimos non se impón a través de leis, normas ou mandatos, senón desde o testemuño. Os cristiáns damos razón da nosa esperanza, das nosas ilusións ou do sentido da vida non pola imposición nin o medo, senón desde a acollida gozosa e libre da mensaxe que nos deixou Xesús. Unha mensaxe que El vivira primeiramente, e da cal os seus seguidores foron aprendendo. Logo nós, estamos chamados a ser, entre os amigos, os compañeiros de traballo, as persoas da familia. os veciños.... as testemuñas da resurrección de Xesús; non con grandes sermóns ou palabras ilustradas pero pouco comprensibles, senón coa maneira sinxela, leda, gozosa e sempre chea de positividade do noso testemuño. Que a pascua sexa tempo para ir comezando a rodar neste camiño.
PERDÓN
  • Polas veces nas que nos faltaron ilusión e ledicia á hora de dar testemuño da nosa fe, SEÑOR, QUE A TÚA ESPERANZA ACOMPAÑE OS NOSOS PASOS.
  • Polas veces nas que reducimos a expresión da fe a un simple cumprimento de obrigas ou normas, e non ao gozo de atoparnos contigo, CRISTO, QUE A TÚA ESPERANZA ACOMPAÑE OS NOSOS PASOS.
  • Polas veces nas que os prexuízos non deixaron que tenderamos pontes de perdón e misericordia cara ás persoas das que nos tiñamos distanciado, SEÑOR, QUE A TÚA ESPERANZA ACOMPAÑE OS NOSO PASOS.

REMUÍÑO
*       Nós somos testemuñas: Si, o libro dos Feitos dos Apóstolos lémbranos algo que tiñamos/temos un pouco esquecido: que hoxe as testemuñas de Xesús somos nós. Non é a historia da Igrexa, coas súas luces e sombras, tampouco o nome dos santos e santas que enchen os día do calendario, tampouco os grandes documentos de bispos, papas ou teólogos, e moito menos os sermóns e homilías dos que cada semana nos predican. Non, as verdadeiras testemuñas de Xesucristo somos cada un e cada unha de nós. Pero non unhas testemuñas de palabras, senón unhas testemuñas de vida; unha vida coa que lle imos dicindo aos demais por que cremos, como nos axuda a fe, e canto nos aporta para seguir mirando ao futuro sen medo e encarando o presente con esperanza. Sobran palabras, xa pasou o tempo delas. Hoxe o que necesitamos son historias vivas nas que mostremos que cremos no amor, que somos capaces de poñelo en práctica con quen está necesitado, que é posible abrir claros por moi pechado e cheo de nubes baixas que estea o ceo. Por iso e para iso, somos testemuñas de algo grande que non só pronunciamos cos beizos, senón que vivimos cada día da nosa vida no que facemos e como o facemos: o amor.

*       En paz déitome e logo adormezo, porque só ti, Señor, me dás seguridade: E se cremos no amor, entendemos a razón que nos leva a rezar agradecendo a oración do salmo responsorial. Deitámonos en paz porque nos sentimos agarimados, protexidos e acompañados por Deus. Ese é o diálogo co que cada día comezamos unha nova xornada: porque me dás seguridade, eu vivo en paz: comigo e cos demais. A paz que vai xermolando no corazón e que non ten dobre cara nin busca quedar ben, senón que se sente no profundo da vida de cada un de nós, porque esa paz dánola Cristo. E a paz de Cristo non nos leva a ter mala conciencia, senón que nos fala de persoas, de respecto para esas persoas, de valores e actitudes nas que se mostren que a sinceridade, a preocupación desinteresada, a compaña compartida, a verdade expresada non son ficcións nin maneiras de buscar quedar ben, senón vivencias profundas que cremos e poñemos en práctica. E iso é o que nos fai poder durmir tranquilos e en paz, sen pesadelos nin remorsos. Quen senón nos pode logo dar esa seguridade, máis ca Xesús resucitado!.
*       Recoñecérano ao partir o pan: Por iso estamos aquí, porque coma os seguidores da primeira hora, tamén nós o recoñecemos ao partir o pan. Pan da eucaristía, pan de amor, pan compartido, pan escoitado, pan vivido, pan, pan, pan, sempre o pan do Deus que non quixo quedar na morte, senón que abriu camiño de novidade e renovación. E esa novidade e renovación é a que nós temos que proclamar cada día, e á que hoxe, desde esta celebración, somos invitados. O que nos vai axudar a botar tamén fora de nós o medo e máis o susto, do mesmo xeito que lles pasou aos que entenderon que resucitar é vivir de novo e en esperanza.
*       Vós seredes testemuñas de todo isto: A Eucaristía é para un crente momento de encontro, experiencia compartida de solidariedade e gozo persoal e comunitario da presenza de Deus. No partir e compartir o pan, ábresenos a todos nós unha invitación e unha urxencia: alí onde esteamos debemos facer o mesmo que fixo Xesús. El deuse aos demais, nós, non podemos facer outra cousa máis que darnos a quen poida necesitarnos. Iso porá de manifesto que o partir o pan é para nós unha praxe, un xeito habitual e cotián de responder á misión que se nos encomendou.
ORACIÓN da COMUNIDADE
                Poñamos á carón da luz pascual que nos fai presente a Cristo a nosa oración e a nosa acción de grazas, para que El se faga tamén compañeiro da nosa andaina cotiá e digamos: 
QUE A TÚA PRESENZA, SEÑOR, SEXA LUZ PARA NÓS
§         Teñamos presente hoxe na nosa oración ás persoas que conforman as comunidades cristiás dun cabo ao outro do mundo, para que saibamos sempre sentírmonos Igrexa enchoupada de esperanza e con gañas unir esforzos con quen busca o respecto e a dignidade das persoas, OREMOS.
QUE A TÚA PRESENZA, SEÑOR, SEXA LUZ PARA NÓS
§         Lembrándonos das persoas das nosas comunidades parroquiais, encomendemos neste momento a aquelas que están enfermas, viven solas, se senten desacougadas ou están a pasar por un momento de dificultade económica, familiar ou laboral. Por todas elas, OREMOS.
QUE A TÚA PRESENZA, SEÑOR, SEXA LUZ PARA NÓS

§         Fagamos o esforzo de converter a nosa oración en comunicación e diálogo con Deus desde o mundo do que formamos parte, e agradezamos a súa invitación a ser comunidades onde nos queiramos, axudemos, respectemos e nos esforcemos por non caer na indiferenza nin na exclusión de quen non pensa ou non actúa coma nós, OREMOS.
QUE A TÚA PRESENZA, SEÑOR, SEXA LUZ PARA NÓS
Grazas, Señor, por este momento no que nos chamas a poñer nos nosos beizos a oración desde a que lembrar a tantos irmáns e irmás que comparten con nós un corazón disposto a amar. P.X.N.S. Amén.
REFLEXIÓN
            Xesús envíanos. Esta misión é hoxe urxencia diante das dificultades e problemas polos que están a pasar moitas persoas en moitas partes do noso mundo, preto pero tamén lonxe de nós, por iso o seu ide chámanos :
§         Para encher a terra de luz
§         Para sementar ledicia e esperanza
§         Para proclamar misericordia e perdón
§         Para traballar pola paz
§         Para consolar aos que sofren
§         Para evanxelizar aos pobres
§         Para ser testemuñas de resurrección
§         Par asegurar que Deus nos ama e que a vida consiste en amar
§          
(Sobre un texto de Cáritas, Coresma Pascua 2012)

CANTOS
·        ENTRADA: Ti es camiño
·        LECTURAS: Xesús é Señor
·        OFERTORIO: Douvos un mandato
·        COMUÑÓN: Eu soñei

POWER POINTS



No hay comentarios:

Publicar un comentario