16 oct. 2016

Mentres Moisés levantaba a man, vencía Israel - Ex 17, 8-13

Domingo 29 do Tpo.Ordinario - ciclo C


QUE A NOSA FE ANHELE A TÚA SALVACIÓN

Señor, que a nosa fe anhele a túa salvación!
Cuantos irmáns nosos abren os ollos
en busca da felicidade e atópase sen horizonte:
porque a fame pecha todos os horizontes,
porque a incultura pecha todos os horizontes,
porque a soidade e o desamor pechan todos os horizontes,?
e porque sen Deus non hai horizonte posible.

Señor, que a nosa caridade procree a salvación!
Señor, ensínanos a non amarnos a nós mesmos,
a non contentarnos con amar aos nosos,
con amar aos que nos aman.
Señor, ensínanos a pensar tamén nos demais,
a amar aos que non son amados.
Señor, que nos desbasta como propio a dor do amigo.

Señor, que a nosa misión sexa facer dos homes fillos de Deus!
Hai persoas e familias,
que, lonxe e preto de nós,
morren de fame, de soidade e de tristeza.
E ninguén merece morrer de fame,
ninguén merece morrer de frío,
ninguén merece sufrir por causa do noso egoísmo.

Señor, que a nosa fe se traduza en obras de salvación
Que se faga realidade o pan que compartimos na Eucaristía,
ese pan que se parte e repártese.
Non permitas, Señor, que sexamos felices a soas.
Axúdanos a transformar, con amor e con tenrura,
este mundo que esquece aos máis necesitados,
nun mundo de irmáns.

PAI, MÓSTRANOS A XESÚS,
ese Jesús que ten rostro de irmán necesitado e pobre!
PAI, MÓSTRANOS A XESÚS,
para que a nosa fe tradúzase en obras de salvación!
PAI, MÓSTRANOS A XESÚS,
e ten compaixón de nós que somos pecadores!


Isidro Lozano

No hay comentarios:

Publicar un comentario