Domingo 34 - Cristo Rei do Universo A


PRIMEIRA Ez 34, 11-12. 15-17:
Vós sóde-lo meu rabaño, eu xulgo entre ovella e ovella
PROCLAMACIÓN DA PALABRA RECOLLIDA NA PROFECÍA DE EZEQUIEL

Di o Señor:
-Velaí, eu en persoa virei
seguírlle-las pisadas ás miñas reses e buscalas.
12O mesmo que mira o pastor polos años,
o día en que el se atopa diante do rabaño dispersado,
así eu vou mirar polas miñas reses,
e vounas salvar, sacándoas de tódolos sitios
por onde se espallaron un día de nubes e escuridade.

15Eu mesmo apacentarei o meu rabaño,
e eu en persoa fareino acougar
-é o meu Señor, Iavé, quen fala-.
16Buscarei a ovella perdida,
farei volve-la extraviada,
vendarei a que ten a pata partida,
fortalecerei á feble,
pero farei que perezan a gorda e a forte.

Apacentarei o meu rabaño conforme a xustiza.
17¡Oíde vós, meu rabaño! Así fala o meu Señor, Iavé:
-Vede, eu vou xulgar entre ovella e ovella,
entre carneiros e castróns.


SALMO RESPONSORIAL Sal 22, 1-2a. 2b-3. 5-6
R/ (1): O Señor é o meu pastor: nada me falta.

O Señor é o meu pastor: nada me falta.
2Os pastos verdecentes lévame a repousar,
lévame a beber ás augas tranquilas:

3El repón as miñas forzas.
Guíame por vereas rectas,
por mor do seu nome.

5Ti pos para min a mesa,
á cara dos meus inimigos;
únxesme con perfume a cabeza,
e a miña copa reborda.

6A túa bondade e o teu amor vanme seguindo
tódolos días da vida.
Eu habitarei na casa do Señor
ó longo dos meus días.



SEGUNDA 1 Cor 15, 20-26. 28:
Entregaralle o Reino a Deus Pai, para que Deus sexa todo en todo
PROCLAMACIÓN DA PALABRA RECOLLIDA NA PRIMEIRA CARTA DE SAN PAULO APÓSTOLO ÓS CORINTIOS

Irmáns e irmás:

20Cristo resucitou dos mortos, coma primicia dos que dormen. 21Porque xa que por un home entrou a morte, tamén por un home chegou a resurrección dos mortos. 22Igual que todos morren por Adam, así tamén por Cristo todos revivirán. 23Pero cada un no seu intre: primeiro, Cristo; logo, no Día da súa Vinda, os que sexan de Cristo; 24despois será a fin, cando lle entregue o Reino a Deus Pai, unha vez destruído todo Principado, toda Potestade e toda Dominación. 25Porque é necesario que El reine ata que poña a tódolos seus inimigos por debaixo dos seus pés. 26A morte será o derradeiro inimigo destruído.

28E cando lle teña todo sometido, entón tamén o propio Fillo se someterá a quen lle someteu a El todo: para que Deus sexa todo en todo.



ALELUIA Mc 11, 9. 10:
¡Bendito o que ven no nome do Señor!
¡Bendito o Reino do noso pai David que ven!



EVANXEO Mt 25, 31-46:
Sentará sobre o trono da súa gloria e separará uns dos outros
PROCLAMACIÓN DO SANTO EVANXEO SEGUNDO MATEO

Dilles Xesús ós seus discípulos:

31Cando veña o Fillo do Home na súa gloria e tódolos anxos con el, sentará no seu trono glorioso. 32Diante del xuntaranse tódalas nacións; e separará uns dos outros, como xebra o pastor as ovellas das cabras. 33E poñerá as ovellas á súa dereita e as cabras á súa esquerda.
34Entón dirá o Rei ós da súa dereita:
"Vinde, benditos do meu Pai; recibide a herencia do Reino preparado para vós desde a creación do mundo. 35Porque tiven fame e déstesme de comer; tiven sede e déstesme de beber; fun forasteiro e acolléstesme; 36estiven espido e vestístesme; enfermo e visitástesme; estiven na cadea e viñéstesme ver".

37Entón preguntaranlle os xustos:
"Señor, ¿cando te vimos famento e che demos de comer; ou sedento e che demos de beber? 38¿Cando te vimos forasteiro e te acollemos; ou espido e te vestimos? 39¿Cando te vimos enfermo ou na cadea e te visitamos?"

40O rei contestaralles:
"Asegúrovos que canto fixestes cun destes irmáns meus máis pequenos fixéstelo comigo".

41E diralles logo ós da súa esquerda:
"Arredade de min, malditos; ide para o lume eterno preparado para o Satán e para os seus anxos. 42Porque tiven fame e non me destes de comer; tiven sede, e non me destes de beber; 43fun forasteiro e non me acollestes; estiven espido e non me vestistes; enfermo ena cadea e non me visitastes".

44Eles replicaranlle:
"Señor, ¿cando te vimos famento ou sedento, forasteiro ou espido, enfermo ou na cadea e non che acudimos?"

45El responderalles:
"Asegúrovos que canto deixastes de facerlle a un destes máis pequenos, deixastes de mo facer a min.
46Daquela irán estes ó castigo eterno, e os xustos á vida eterna".




ENTRADA: 
LECTURAS: 
Veña o teu Reino
OFERTORIO: 
COMUÑÓN: 


Comentarios

Entradas populares