A gracia e a paz para vós de parte de Deus Pai e do Señor Xesús - 1 Cor 1, 1-3
Domingo 2 do Tpo.Ordinario A
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsb0ffTpKVQM6Nv_JP00W32sQcdXfj7JGUxKDdulol_GA68AeoGn3QHJK6JjsQMcPHjQ4XOcuwcfjQeKLAbbbc9XMlSeWIgBMWQzTDJ5_HjT5Tvog1-H-GmQMsNYVThd8hSRzObAvPEWfx/s400/DOMINGO+2+B.jpg)
PERO TI...
Paseando pola beira do lago,
ou percorrendo pobos e cidades,
ou penetrándote no silencio do deserto,
ou deténdote nas prazas públicas,
ou contemplando os xentíos derrengados,
ou convidándote a comer na nosa casa,
ou facéndote presente nas sendas e encrucilladas
que frecuentamos, e nas que nos perdemos...
vesnos tan atrapados
nas redes do onte e do presente
-no traballo, na familia,
no lecer ou no negocio,
no paro ou no confort,
no fracaso e na desilusión,
nas viaxes e nas soidades,
en internet e facebook,
nas mesaxes, twitter e skype,
nas drogas con nome ou sen el,
nas migallas de pracer....
Pero Ti convídasnos e chamas a seguirte,
deixando o que nos ata libremente,
e ofrecéndonos un novo horizonte
se cremos e acollemos o reino que traes.
E nós escoitámoste,
e deixando todas as redes,
convertémonos
e ímonos contigo,
e gustamos a túa boa noticia ao instante.
Mais ao pouco tempo,
como case sempre,
vén a crise,
núblasenos o horizonte,
facémonos reticentes
e esquecémonos de que nos namoraches.
Pero Ti, que es fiel,
volves chamarnos polo noso nome
e a rumorearnos os teus quereres
convidándonos a ser os teus seguidores
para que vivamos felices.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsb0ffTpKVQM6Nv_JP00W32sQcdXfj7JGUxKDdulol_GA68AeoGn3QHJK6JjsQMcPHjQ4XOcuwcfjQeKLAbbbc9XMlSeWIgBMWQzTDJ5_HjT5Tvog1-H-GmQMsNYVThd8hSRzObAvPEWfx/s400/DOMINGO+2+B.jpg)
PERO TI...
Paseando pola beira do lago,
ou percorrendo pobos e cidades,
ou penetrándote no silencio do deserto,
ou deténdote nas prazas públicas,
ou contemplando os xentíos derrengados,
ou convidándote a comer na nosa casa,
ou facéndote presente nas sendas e encrucilladas
que frecuentamos, e nas que nos perdemos...
vesnos tan atrapados
nas redes do onte e do presente
-no traballo, na familia,
no lecer ou no negocio,
no paro ou no confort,
no fracaso e na desilusión,
nas viaxes e nas soidades,
en internet e facebook,
nas mesaxes, twitter e skype,
nas drogas con nome ou sen el,
nas migallas de pracer....
Pero Ti convídasnos e chamas a seguirte,
deixando o que nos ata libremente,
e ofrecéndonos un novo horizonte
se cremos e acollemos o reino que traes.
E nós escoitámoste,
e deixando todas as redes,
convertémonos
e ímonos contigo,
e gustamos a túa boa noticia ao instante.
Mais ao pouco tempo,
como case sempre,
vén a crise,
núblasenos o horizonte,
facémonos reticentes
e esquecémonos de que nos namoraches.
Pero Ti, que es fiel,
volves chamarnos polo noso nome
e a rumorearnos os teus quereres
convidándonos a ser os teus seguidores
para que vivamos felices.
Florentino Ulibarri
Comentarios
Publicar un comentario