14 feb. 2016

Confesión de fe de quen cre en Cristo - Rm 10, 8-13

Domingo 1 de Coresma - ciclo C


FACER CAMIÑO

            Quen non sentiu algunha vez a ledicia 
de botarse a andar sen saber moi ben a onde, 
só polo puro pracer de camiñar, 
de saír da ruta de todos os días 
para abrir novos vieiros no chan e na alma?

            Quen non sentiu a asfixia de saberse 
atado sempre á mesma rutina, 
camiñando ás voltas para estar sempre no mesmo sitio?

            Quen non sentiu que a vida debe estar noutra parte, 
lonxe dos horizontes raquíticos que nos impuxeron 
ou que nos impu­xemos?
Quen non pensou que as causas non poden seguir así, 
que hai que cambiar, que hai que, por fin, botarse a andar?

            Quen non pensou que tal vez a verdade auténtica 
se acha fóra das pequenas verdades mil veces repetidas, 
sobadas, escri­tas e gritadas por mil voces sempre iguais?

            O que che propoño non é unha viaxe polo mundo adiante, 
senón un camiño interior, un mergullarse, 
con medo e con ansia, no interior de nós mesmos, 
percorrer os camiños do corazón e da alma 
en busca do que somos de verdade 
que é o mesmo que dicir en busca de Deus.

            Seremos quen de facer este camiño, 
seguramente o máis necesario, 
pero tamén o máis duro e por iso o menos transitado? 
Seremos capaces de falar con nós mesmos, 
percorrernos para poder atopamos e atopar a Deus? 



No hay comentarios:

Publicar un comentario