TRIDUO PASCUAL
XOVES SANTO:
+ Enlace orixinal Oracional iVoox
+ Enlace orixinal Oracional iVoox
OFICIOS DO DÍA
Segundo unha antiquísima tradición, os
únicos sacramentos que a Igrexa celebra o Venres Santo e o Sábado Santo son o
da Penitencia e o da Unción de enfermos.
O normal sería que, neses dous días,
tampouco accedesen os fieis á comuñón eucarística, pois, aos “compañeiros do esposo”, “chegará o día no que lles leven o esposo”,
e chegou para eles o tempo de xaxuar.
A nai Igrexa considerou que ese xaxún
non había de incluír o Pan da Eucaristía, e así, na liturxia do Venres Santo,
os fieis, aínda que non celebremos a Cea do Señor, achegarémonos agradecidos á
abundancia da súa mesa.
Non quero que ignoredes, amados de Deus,
o que concierne ao misterio da Paixón do noso Señor Xesucristo. Del dixo o
profeta: “Vímolo, e o seu aspecto non era
atraente. Desprezado, o máis rexeitado dos homes, varón de sufrimentos … , non
lle tivemos aprecio”. Del dise que “foi
ferido por causa das nosas rebeldías, foi esmagado polas nosas iniquidades.”.
Del dise: “Foi levado cun xuízo perverso,
ninguén se preocupou da súa vida. El foi arrincado do mundo”. E nós, que escoitamos as palabras da
profecía, traemos á memoria da fe a fraxilidade de Deus, a vulnerabilidade de
Deus, a carne de Deus. Na tarde do Venres Santo, a fe escoitará en silencio o
relato da Paixón do noso Señor Xesucristo segundo san Xoán. Cando o escoites,
saberás que o mundo enteiro foi e é un Calvario no que Cristo Xesús, no famento,
no sedento, no inmigrante, no enfermo, no privado de liberdade, continúa
padecendo os tormentos da súa paixón.
Escoita, Igrexa corpo de Cristo, escoita
e compadécete, escoita e achégache a esa humanidade crucificada e, se non podes
baixala da súa cruz, envólvea polo menos nunha mirada compasiva que deixe
abertas para ela as portas do teu corazón.
Se non vemos ás vítimas do odio, da
arrogancia, da prepotencia, da vaidade, da estupidez, se non vemos nelas a
Cristo, se non nos prostramos ante a humanidade que sofre, non profanemos o
Venres Santo simulando amor ao Crucificado; se non recibimos aos pobres, non
finxamos recibir a Cristo na Eucaristía.
Oremos pola Igrexa, para que vexamos a
Cristo nos pobres.
Oremos polo Papa, para que nos estimule
a evanxelizar aos pobres.
Oremos polos ministros da comunidade e
por todos os fieis, para que non esquezamos a unción do Espírito Santo que
recibimos, o mesmo Espírito que unxíu a Xesús e que, a nós, como a el, envíanos
a ser evanxeo.
Oremos polos catecúmenos, para que
aprendan a entregar as súas vidas a Deus e aos irmáns, a Deus e aos pobres, a
Deus e a todos.
Oremos por todos os cristiáns, para que
sintamos unidos na misión que o Espírito Santo confiou a Xesús.
Oremos polo pobo xudeu, o pobo ao que
Deus amou porque o achou pequeno e pobre.
Oremos polos que non cren en Cristo,
para que o acudan nos pobres.
Oremos polos que non cren en Deus, para
que o imiten amando.
Oremos polos que nos gobernan, para que
esquezan a lúa e humanicen os espazos da terra.
Oremos polos que sofren, para que todos
sintan nas súas adversidades o gozo da nosa misericordia.
E, chegado o momento da adoración da
santa Cruz e da comuñón con Cristo, non esquezamos que, Cristo e a humanidade
pobre son para sempre un só corpo; non esquezamos que na Eucaristía recibimos a
Cristo resucitado, e que nos pobres acollemos e acudimos a Cristo necesitado.
Santiago Agrelo
Comentarios
Publicar un comentario