8 de marzo - Día da Muller

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/vigo/2026/03/02/religion-mujeres-reclaman-igualdad-igrexa-nega-sistematicamente/0003_202603V2C3995.htm

Ante a exclusión, traballo decente

Neste 8 de marzo de 2026, Día Internacional da Muller, desde a iniciativa Igrexa polo Traballo Decente alzamos a voz para lembrar que non poderemos construír unha sociedade xusta mentres millóns de mulleres sigan vivindo en condicións de exclusión, precariedade laboral e desigualdade. Este novo ano pastoral iniciámolo escoitando con atención a invitación do Papa León XIV, quen nos chamaba a “ser unha Igrexa próxima ao mundo do traballo, compasiva e encarnada, para que o anuncio do Evanxeo se converta en presenza concreta de consolo e esperanza, pero tamén en palabra profética que lembre a importancia de garantir o traballo para todos”. Estas palabras, dirixidas a toda a Igrexa, resoan de maneira especial hoxe, cando miramos a realidade de tantas mulleres para quen o traballo non é fonte de vida, senón causa de sufrimento, risco ou discriminación, cando non de abusos.

Este ano, desde ITD propoñemos como eixo central para o 8 de marzo, introducir na nosa reivindicación os efectos das novas tecnoloxías no mundo do traballo, como un elemento que afecta directamente ás mulleres.

Nos últimos tempos, vemos como a dixitalización, a introdución de plataformas e a IA avanzan con rapidez e redefinen o acceso ao traballo, a formación, a participación social e o exercicio de dereitos. Con todo, non todas as persoas camiñan ao mesmo ritmo. Non dispor de dispositivos, conexión estable ou competencias dixitais implica quedar fóra de oportunidades laborais, formativas e administrativas. É unha vulnerabilidade silenciosa que multiplica todas as demais.

O informe FOESSA revela que un terzo dos fogares vulnerables, moitos deles encabezados por mulleres, vive en «apagamento dixital». Por outra banda, os fogares en pobreza severa combinan o 35% sen conexión estable co 34% sen destrezas.

Esta problemática agrava a desigualdade porque hai moitas mulleres que non poden inscribirse a unha oferta de emprego ou iniciar os trámites esenciais para a súa legalización porque a plataforma é demasiado complexa. Mulleres con traballos feminizados, ou atrapadas en empregos precarios como no caso dos coidados ou o mundo rural, que non dispoñen de tempo nin de recursos para adquirir competencias dixitais, o que lles vai a imposibilitar saír da situación na que se atopan, sen esquecer a problemática de homes e mulleres de idade avanzada.

A estes factores, engádeselles que a participación das mulleres no desenvolvemento de plataformas e a Intelixencia Artificial, que están presentes en todos os ámbitos da nosa vida e moitos traballos, é mínima. Os programadores son basicamente homes brancos, o que provoca un rumbo moi perigoso para as mulleres de hoxe e máis aínda para as do mañá, e por tanto para a humanidade, se non conseguimos reverter esta situación.

É tarefa de toda a sociedade, coas súas institucións, facilitar os recursos para que as mulleres poidamos reducir a fenda dixital de xénero, que non é só técnica: é unha brecha de dignidade. Cando a tecnoloxía se converte nun filtro que decide quen accede a un traballo ou quen queda fóra, a desigualdade adopta novas formas, máis sofisticadas, pero igualmente inxustas.

Como Igrexa, non podemos permanecer indiferentes e por iso, neste 8 de marzo, Igrexa polo Traballo Decente afirma con rotundidade:

Que o traballo digno é un dereito inalienable e unha expresión concreta do amor cristián.

Que a tecnoloxía debe estar ao servizo da vida e da igualdade.

Que é urxente transformar as estruturas laborais inxustas que afectan ás mulleres.

Que a participación de todas e todos é o camiño imprescindible de transformación social.

Que a Igrexa debe seguir encarnada no mundo do traballo. 

MULLER

Déchesche conta de que nas Escrituras moitas veces os homes subían ás montañas para atoparse con Deus? Alí subiu Moisés, alí foi chamado Abraham, alí oró Elías.

Pero case nunca lemos que as mulleres subisen a eses montes. Sabes por que? Porque estaban a soster a vida.

Estaban a coidar bebés, preparando o pan, acendendo lumes, sandando feridas, sementando na terra, consolando corazóns. Non podían abandonar todo para escalar unha montaña... a montaña estaba nas súas propias mans, nas súas rutinas, nas súas responsabilidades.

Hai pouco falaba cunha amiga e confesáballe algo que quizá ti tamén sentiches: "Como muller moderna, sinto que nunca estou o suficientemente libre das miñas responsabilidades como para atopar un lugar tranquilo e longo para estar con Deus." E ela respondeume algo que tocou a miña alma: "Por iso Deus vén ás mulleres. Os homes soben á montaña;

Deus visita ás mulleres onde elas están." Pensei moito nesas palabras.. e ao volver á Biblia vino con claridade.

Deus atopouse cunha muller samaritana xunto ao pozo mentres sacaba auga para a súa casa.

Revelouse a Marta no medio do servizo.

Acompañou a mulleres en cociñas, en patios, en camiños cheos de po, xunto a leitos de enfermos.

E na mañá máis gloriosa da historia, foi unha muller -María Magdalena- quen viu primeiro ao Cristo resucitado. Ela non estaba alí buscando unha experiencia mística nunha montaña. Estaba alí cumprindo un acto de amor, preparando un corpo para o enterro. E no medio desa tarefa silenciosa e dolorosa... atopouse cara a cara coa Resurrección. Que fermoso lembralo. Deus non espera que abandonemos o que nos confiou para poder falarnos. El entra nas nosas cociñas. Camiña polos nosos corredores. senta ao noso lado cando estamos cansas. Rumoréanos mentres dobramos roupa, mentres conducimos, mentres coidamos, mentres choramos. Se algunha vez sentes que non tes "tempo suficiente" para subir á montaña, lembra isto: O Deus vivo sabe exactamente onde estás. El coñece o peso que levas. El ve a túa fidelidade no pequeno. E se abres o teu corazón, atoparalo alí... no ordinario convertido en sagrado. Porque El vive. E segue visitando a mulleres que, sen deixar as súas responsabilidades, decidiron non soltar A súa man.

(Esta bela mensaxe envióunolo o Pai José Luís G., un sacerdote amigo que nos fala con TENRURA do amor De Deus e para quen che pido unha oración pola súa fortaleza na enfermidade xf ??)

"Estou segura de que che conmoveu como a min e sentiraste en oración e fortalecida mentres serves en todo o que fas co seu amor"

Mándallo ás túas amigas